Over verlangen, jezelf zichtbaar maken en ruimte laten voor het antwoord.
Weet je eigenlijk wat je werkelijk verlangt?
Niet wat verstandig is.
Niet wat haalbaar lijkt.
Niet wat je van een ander kunt verwachten.
Maar wat er in jou leeft, voordat je het kleiner maakt.
We zijn vaak verrassend snel met het aanpassen van onze verlangens.
Kan dit eigenlijk wel?
Is het niet te veel gevraagd?
Wat als de ander dit niet wil?
Nog voordat we werkelijk hebben gevoeld wat we willen, zijn we al bezig met wat een ander ervan zal vinden.
Een verlangen mag er eerst gewoon zijn
Je kunt verlangen naar meer nabijheid.
Meer vrijheid. Meer avontuur.
Ander werk. Meer tijd samen.
Een vriendschap met meer wederkerigheid.
Dat betekent niet dat alles moet veranderen. Een verlangen is nog geen verwachting.
En al helemaal geen opdracht aan een ander.
Een verlangen mag eerst gewoon waar zijn.
Zonder plan. Zonder oplossing.
Zonder dat je al hoeft te weten of het mogelijk is.
Wat als je het gewoon vraagt?
Want tussen verlangen en het antwoord zit nog iets.
De vraag.
Zou dit kunnen?
Wil je dit met mij?
Is hier ruimte voor?
Zou je hierin met me mee willen denken?
Een vraag stellen is iets anders dan iets opeisen. Je maakt zichtbaar wat je graag zou willen en laat de ander vrij om te antwoorden.
Ja. Nee.
Of: Zo niet, maar misschien kan het wel anders.
En juist daar kan iets ontstaan wat je zelf niet had kunnen bedenken.
Op je werk blijkt er meer mogelijk dan je dacht.
Een vriendin blijkt hetzelfde te missen.
Iemand van wie je houdt had geen idee dat dit belangrijk voor je was.
Soms is de oplossing verrassend dichtbij. Niet omdat de ander precies doet wat jij wilt. Maar omdat er pas iets kan bewegen wanneer zichtbaar wordt wat er leeft.
Soms is iets waarnaar je verlangt maar één vraag van je verwijderd.
Ruimte laten voor het antwoord
Werkelijk vragen betekent ook dat je het antwoord niet vooraf bepaalt.
De ander mag nee zeggen. Iets anders willen. Of tijd nodig hebben om te voelen wat de vraag voor hem of haar betekent.
Dat maakt vragen kwetsbaar.
Je laat iets van jezelf zien zonder te weten wat ermee gebeurt.
Maar een antwoord dat anders is dan waarop je hoopte, maakt je verlangen niet verkeerd.
Het geeft je informatie.
Over wat mogelijk is.
En over wat dat voor jou betekent.
Wat vraagt je verlangen van jou?
Niet ieder verlangen hoeft door een ander vervuld te worden.
Soms wijst het juist naar iets wat je zelf te doen hebt.
Als je verlangt naar meer vrijheid, waar kun je jezelf dan meer ruimte geven?
Als je verlangt naar verdieping, hoe maak je daar zelf ruimte voor?
Als je verlangt naar verandering, welke eerste stap kun jij zetten?
Niet omdat je alles alleen moet oplossen. Maar omdat verlangen ook richting geeft.
Soms vraagt dat om een keuze.
Soms om een gesprek.
En soms om iets heel eenvoudigs.
De moed om te zeggen:
Dit is waar ik naar verlang.
En vervolgens:
Mag ik je iets vragen?
Soms is alles
wat je nodig hebt
een eerlijke vraag.
