Over ruimte geven aan de ander én aan jezelf.
Herken je dat?
Dat je veel aanvoelt in contact met anderen.
Dat je gemakkelijk voorbij woorden en gedrag kijkt en probeert te begrijpen wat daaronder leeft.
Je ziet nuances.
Merkt soms al iets op voordat het wordt uitgesproken.
Voelt wanneer iemand zich terugtrekt.
En dus geef je ruimte.
Je beweegt mee.
Je wacht nog even.
Of je vangt iets op omdat je ziet dat het nodig is.
Aandacht hebben voor de ander is gewoon iets wat van nature bij je kan horen.
Ik herken dat bij mezelf. En ik vind het een mooie eigenschap. Maar ik ontdek steeds meer dat daar ook een andere beweging bij hoort: niet alleen voelen wat er bij de ander gebeurt, maar ook blijven voelen wat dit voor mij betekent.
Want hoeveel ruimte geef je aan een ander, voordat je zelf aan de rand komt te staan?
En waar ben ik in dit verhaal?
Dat speelt niet alleen in de liefde.
Ook in een vriendschap kun je degene zijn die vooral luistert of contact zoekt. In een familie vervul je soms vanzelf een bepaalde rol.
En op je werk kun je lang begrip hebben voor wat niet goed loopt en ondertussen steeds iets extra's opvangen.
Er kunnen goede redenen zijn waarom iets gaat zoals het gaat.
Maar begrijpen waarom iets gebeurt, zegt nog niet wat het voor jou betekent.
Voelt dit nog goed?
Past dit nog bij mij?
En wat heb ik nodig?
Niet om minder betrokken te zijn bij de ander.
Maar om jezelf óók mee te nemen.
Wat is van mij?
Wie gemakkelijk verantwoordelijkheid neemt, pakt soms dingen op omdat het kan. Maar niet alles wat je kúnt dragen, hoef je ook te dragen.
Je kunt betrokken zijn zonder het over te nemen.
Aanwezig zijn zonder iets op te lossen.
Ruimte laten voor de ander om zijn eigen deel te dragen.
En andersom geldt hetzelfde. Ook jij hebt een aandeel.
Een grens die je misschien moet uitspreken.
Een behoefte die je zichtbaar mag maken.
Een keuze die alleen jij kunt maken.
Gelijkwaardigheid ontstaat niet wanneer we alles voor elkaar dragen.
Het ontstaat wanneer we verantwoordelijkheid nemen voor ons eigen deel.
Ruimte om te bewegen
Dan wordt ruimte iets anders dan wachten of aanpassen.
Er ontstaat ruimte waarin iets mag bewegen.
Een vriendschap kan veranderen.
Een samenwerking kan niet meer passen.
Een relatie kan om een andere manier van verbinden vragen.
Soms brengt dat je dichter bij elkaar.
Soms maakt het zichtbaar dat iets niet meer klopt.
Ruimte geven betekent niet dat alles hetzelfde moet blijven.
Het betekent dat er genoeg ruimte is om eerlijk te kijken naar wat er ís.
Jezelf meenemen in verbinding
Voor mij gaat het daar steeds meer over.
Niet minder geven.
Niet minder voelen.
Niet minder betrokken zijn.
Maar dezelfde aandacht die zo vanzelfsprekend naar buiten gaat, ook naar binnen laten bewegen.
Zodat je kunt onderscheiden:
Wat is van mij?
Wat is van jou?
En wat ontstaat er tussen ons?
Daar ontstaat ruimte.
Voor de ander.
Voor jezelf.
En voor een verbinding waarin niemand zichzelf hoeft te verlaten.
